قصر قدر تو رواقیست که می اندازد

چشم بر هم نزند تا ابد از حیرانی

حسن تدبیر تو نقشیست بدیع التصویر

که مگر ثانیش اندر قلم آرد مانی

سایه بر منظر کیوان ز بلند ایوانی

فیض دست تو پس از حاتم طی دانی چیست

بعد باران شتائی مطر نیسانی