در صف خاک نشینان خودم بکشانی

ای خداوند جهان مالک مملوک نواز

که توئی خسرو اقلیم دقایق رانی

عمرها داشتم امید که یک بار دگر

گاه درد دل من از دل من گوش کنی

گاه داد غم من از غم من بستانی

پیش ازین گرچه روان بوده را پای روان