گاه درد دل من از دل من گوش کنی

که توئی خسرو اقلیم دقایق رانی

عمرها داشتم امید که یک بار دگر

در صف خاک نشینان خودم بکشانی

گاه داد غم من از غم من بستانی

پیش ازین گرچه روان بوده را پای روان

مشکلی بود قدم بر قدم آسانی