روح جنت وطن انوری و خاقانی

مرهمی بخش از آن پیش که از زخم اجل

دل ز جان برکنم از غایت بی درمانی

بنوازم به طریقی که بر آن رشگ برند

بیش ازین قوت گفتار ندارم اما

دارم امید که از موهبت ربانی

تا زمانی که ملک صورت قیامت بدمد