تا جان بلبش نیامد از فقر

دریاب و گرنه رفتم از دست

سوگند به خاکپای نواب

کاین بی دل بینوای بی تاب

خود را ز طمع نساخت بی وقر

تا باد نبرد خانمانش

جاری به طلب نشد زبانش