تا قرض نساختش مشوش

خود را ز طمع نساخت بی وقر

تا باد نبرد خانمانش

جاری به طلب نشد زبانش

خواهش به مذاق او نشد خوش

اما ز که از شه کرم کیش

غم خوار دل فقیر و درویش