که از کیفیتم مدهوش می کرد

ز بس کاین ذوق می برد از دلم هوش

زبان نکته سنجم بود خاموش

دل اما داستانی گوش می کرد

زبان حال گوئی از سر سوز

ز آغاز شب این افسانه تا روز

ز بلقیس جهان می کرد تقریر