بداند پرستیدن آیین ما

ز هر شهر زیبا پرستنده ای

پر از شرم بیداردل بنده ای

که شاید به مشکوی زرین ما

چنان کو برفتن نباشد دژم

نشاید که بر برده باشد ستم

فرستید سوی شبستان ما