چنان کو برفتن نباشد دژم

پر از شرم بیداردل بنده ای

که شاید به مشکوی زرین ما

بداند پرستیدن آیین ما

نشاید که بر برده باشد ستم

فرستید سوی شبستان ما

به نزدیک خسروپرستان ما