دردی خریدند و غم دنیای دون بفروختند

چون رشته ایمان من، بگسسته دیدند اهل کفر

یک رشته از زنار خود، بر خرقه من دوختند

یارب! چه فرخ طالعند، آنانکه در بازار عشق

در گوش اهل مدرسه، یارب! بهائی شب چه گفت؟

کامروز، آن بیچارگان اوراق خود را سوختند