حور و جنت ای زاهد! بر تو باد ارزانی

دین و دل به یک دیدن، باختیم و خرسندیم

در قمار عشق ای دل، کی بود پشیمانی؟

ما ز دوست غیر از دوست، مقصدی نمی خواهیم

رسم و عادت رندیست، از رسوم بگذشتن

آستین این ژنده، می کند گریبانی

زاهدی به میخانه، سرخ روز می دیدم