آستین این ژنده، می کند گریبانی

ما ز دوست غیر از دوست، مقصدی نمی خواهیم

حور و جنت ای زاهد! بر تو باد ارزانی

رسم و عادت رندیست، از رسوم بگذشتن

زاهدی به میخانه، سرخ روز می دیدم

گفتمش: مبارک باد بر تو این مسلمانی

زلف و کاکل او را چون به یاد می آرم