دمی لذت عمر نوبر کنم

بمیرم ز حسرت، دگر یک نفس

رها کرده بینم سگی از مرس

غم و غصه را خاک بر سر کنم

ندانم درین دیر بی انتظام

که محنت کدام است و راحت کدام

بهائی، دل از آرزوها بشو