جان به لب، از حسرت گفتار او

شب که بودم با هزاران کوه درد

سر به زانوی غمش، بنشسته فرد

دل، پر از نومیدی دیدار او

آن قیامت قامت پیمان شکن

آفت دوران، بلای مرد و زن