از هیولا، تا به کی این گفتگوی؟

سینه نبود، کهنه صندوقی بود

تا به کی افغان و اشک بی شمار؟

از خدا و مصطفی شرمی بدار

رو به معنی آر و از صورت مگوی

دل، که فارغ شد ز مهر آن نگار

سنگ استنجای شیطانش شمار