سینه نبود، کهنه صندوقی بود

سینه خالی ز مهر گلرخان

کهنه انبانی بود پر استخوان

سینه، گر خالی ز معشوقی بود

تا به کی افغان و اشک بی شمار؟

از خدا و مصطفی شرمی بدار

از هیولا، تا به کی این گفتگوی؟