آنکه بندد از ره حق پای مرد

روی آسایش نبینی در جهان

منصب دنیا نمی دانی که چیست؟

من بگویم با تو، یک ساعت بایست

آنکه سازد کوی حرمان جای مرد

آنکه نامش مایه بدنامی است

آنکه کامش، سر به سر، ناکامی است