آنکه نامش مایه بدنامی است

من بگویم با تو، یک ساعت بایست

آنکه بندد از ره حق پای مرد

آنکه سازد کوی حرمان جای مرد

آنکه کامش، سر به سر، ناکامی است

آنکه هر ساعت، نهان از خاص و عام

کاسه زهرت فرو ریزد به کام