آنکه هر ساعت، نهان از خاص و عام

آنکه سازد کوی حرمان جای مرد

آنکه نامش مایه بدنامی است

آنکه کامش، سر به سر، ناکامی است

کاسه زهرت فرو ریزد به کام

بر سر این زهر روزان و شبان

چند خواهی بود لرزان و تپان؟