نومید مباش ز عفوالله

وز توبه رهی، ز عذاب الیم

توبه، در صلح بود بارب

این در می کوب، به صد یارب

ای مجرم عاصی نامه سیاه

گرچه گنه تو ز عد بیش است

عفو و کرمش از حد بیش است