چو بیند روی تو کافر شود اسلام دین او

چنان خو کرد با دردت که نارد یاد، درمان را

ز همت عاشق رویت بمیرد تشنه در کویت

وگر خود خون او باشد بریزد آب حیوان را

چو زلف کافرت بیند نماند دین مسلمان را

به عهد حسن تو پیدا نمی آیند نیکویان

ز ماه و اختران خورشید خالی کرد میدان را