دلبرا چند خوهم دولت وصلت به دعا

گر چه در کعبه نشیند به صفایی نرسد

تندرستی که ندانست نجات اندر عشق

اینت بیمار که هرگز به شفایی نرسد

خود مرا دست طلب جز به دعایی نرسد

خوان نهاده ست و گشاده در و بی خون جگر

لقمه ای از تو توانگر به گدایی نرسد