سخنش چاشنی شکر داشت

غیر من هر چه بود نیکو بود

با دلارام من مرا تا روز

سینه بر سینه روی بر رو بود

دهنش پسته سخن گو بود

نکنی باور ار تو را گویم

که چه سیمین بر و سمن بو بود