بود در دست شاه چون چوگان

دهنش پسته سخن گو بود

نکنی باور ار تو را گویم

که چه سیمین بر و سمن بو بود

آن که در پای اسب چون گو بود

آسیای مراد را همه شب

سنگ بر چرخ و آب در جو بود