سیف فرغانی یار است تو را حاصل عمر

چون گران بار جفاهای تو در گل برود؟!

عهد کرده است که در محمل تن ننشیند

جانم، آن روز که از کوی تو محمل برود

چه بود فایده از عمر چو حاصل برود؟