جانم، آن روز که از کوی تو محمل برود

خاک کویت همه، گل گشت ز آب چشمم

چون گران بار جفاهای تو در گل برود؟!

عهد کرده است که در محمل تن ننشیند

سیف فرغانی یار است تو را حاصل عمر

چه بود فایده از عمر چو حاصل برود؟