گر بر زمین بیفتد آب دهان یارم

گر آفتاب ازین پس پیش از سحر برآید

چون سایه نور ندهد بر اوج بام گردون

بی نردبان مهرش خورشید اگر برآید

از بیخ هر نباتی شاخ شکر برآید

از بهر چون تو دلبر در پای چون تو گوهر

از ابر در ببارد وز خاک زر برآید