به آب چشم برین خاک در نهال امید

به بخت بنده به جز خار بر نمی آید

چو شغل عشق تو کاری چو موی باریک است

از آن چو موی به یکبار بر نمی آید

بسی نشاندم و بسیار برنمی آید

سزد که مزرعه را تخم نو کنم امسال

که آنچه کاشته ام پار، بر نمی آید