بسی نشاندم و بسیار برنمی آید

چو شغل عشق تو کاری چو موی باریک است

از آن چو موی به یکبار بر نمی آید

به آب چشم برین خاک در نهال امید

سزد که مزرعه را تخم نو کنم امسال

که آنچه کاشته ام پار، بر نمی آید

ز ذکر شوق خمش باش سیف فرغانی