چون تو بمن نمی رسی من به تو چون رسانمش

آنچه ز تست حال من گفت نمی توانمش

هر نفسم فراق تو وعده به محنتی کند

هر چه به من رسد ز تو دولت خویشن دانمش

زهرم اگر دهی خورم چون شکر و ز غیر تو