هر چه به من رسد ز تو دولت خویشن دانمش

آنچه ز تست حال من گفت نمی توانمش

چون تو بمن نمی رسی من به تو چون رسانمش

هر نفسم فراق تو وعده به محنتی کند

زهرم اگر دهی خورم چون شکر و ز غیر تو

گر شکری رسد به من همچو مگس برانمش

زخم گر از تو آیدم مرهم روح سازمش