بپرسش من مسکین کم از زبانی خشک؟

درو ز سیل بلایی بترس اگر یابی

ز آب دیده من بر زمین مکانی خشک

اگر لب و دهن من به بوسه تر نکنی

بر توانگر و درویش شکر کم گوید

گدا چو از در حاتم رود به نانی خشک

به آب لطف تو نانم چو تر نشد کردم