میان دایره روی تو ز نقطه خال

ز روی پرده برافگن که خلق را عید است

هلال ابروی تو همچو غره شوال

محیط لطف چو دریا مدام در موج است

رخ تو بر طبق روی تو بدان ماند

که بر رخ گل سرخ است روی لاله آل

ز نور چهره تو پرتوی مه و خورشید