روی زیبای تو آرام و قرار از من برد

دردمندم، نه عجب گر به دوا می نگرم

نور حسنی ست در آن روی، بدان ملتفتم

من در آن آینه از بهر صفا می نگرم

من دگر باره در آن روی چرا می نگرم

هر طرف می نگرم تا که ببینم رویت

چون تو در جان منی من به کجا می نگرم