من دگر باره در آن روی چرا می نگرم

نور حسنی ست در آن روی، بدان ملتفتم

من در آن آینه از بهر صفا می نگرم

روی زیبای تو آرام و قرار از من برد

هر طرف می نگرم تا که ببینم رویت

چون تو در جان منی من به کجا می نگرم

به حیات خودم امید نمی ماند هیچ