مدتی شد که به من روی همی ننمایی

چون تو در جان منی من به کجا می نگرم

به حیات خودم امید نمی ماند هیچ

چون به حال خود و انصاف شما می نگرم

عیب بخت است نه آن تو چو وامی نگرم

سیف فرغانی در غیر نظر چند کنی

گل چو دستم ندهد ز آن به گیا می نگرم