سیف فرغانی در غیر نظر چند کنی

چون به حال خود و انصاف شما می نگرم

مدتی شد که به من روی همی ننمایی

عیب بخت است نه آن تو چو وامی نگرم

گل چو دستم ندهد ز آن به گیا می نگرم

ور میسر نشود دیدن رویت چه کنم

«می روم وز سر حسرت به قفا می نگرم»