این باده به تلخی همچون فراق یاران

هنگام باده خوردن از لعل شکرینت

ز آب حیوه پر شد جام شراب خواران

در خدمت تو شیرین همچون شراب وصل است

در دوستیت خلقی با من شدند دشمن

رستم فرو نماند از حرب خرسواران

چون گل جهان گرفتی ای جان و ناشکفته