باد فدای تن تو جان من

بی لب خندان تو دایم چو آب

خون چکد از دیده گریان من

هست بلای دل من حسن تو

من تنم و مهر تو جان من است

من شبم و تو مه تابان من

جز تو در آفاق مرا هیچ نیست