هست بلای دل من حسن تو

گر نکند وصل تو درمان من

بی لب خندان تو دایم چو آب

خون چکد از دیده گریان من

باد فدای تن تو جان من

من تنم و مهر تو جان من است

من شبم و تو مه تابان من