بر دل هر کس که تافت نور تباشیر او

هست وضوش آب چشم، روز جوانیش وقت

فوت شود وصل دوست از تو به تاخیر او

عشق چو صبح است دید روی چو خورشید دوست

خمر الهی است عشق ساقی او دست فضل

بی خبری از دو کون مبدا تاثیر او

عشق چو آورد حکم از بر سلطان حسن