که قد سرو و رخ همچو گلستان داری،

اگر کسی ندهد دل به چون تو دلداری

تو خویشتن بستانی که دست آن داری

جماعتی که در اوصاف تو همی گویند

نظر در آن گل رو می کنند، بی خبرند

ز غنچه ها که بر اطراف بوستان داری

پیام داد به من عاشقی که ای مسکین