که پای بر سر خود می نهم ز بی جایی

به دست عشق درافگند همچو مرغ به دام

کمند عشق تو هر جا دلی است سودایی

بر آستان تو هستند عاشقان چندان

به لطف بر سر وقت من آ که در طلبت

ز پا در آمدم و تو به دست می نایی

به هجر دور نیم از تو زآنکه هر نفسم