ز پا در آمدم و تو به دست می نایی

بر آستان تو هستند عاشقان چندان

که پای بر سر خود می نهم ز بی جایی

به لطف بر سر وقت من آ که در طلبت

به هجر دور نیم از تو زآنکه هر نفسم

چو فکر در دل و در دیده ای چو بینایی

اگر چه ملک نخواهد شریک، نتوانم