چو فکر در دل و در دیده ای چو بینایی

به لطف بر سر وقت من آ که در طلبت

ز پا در آمدم و تو به دست می نایی

به هجر دور نیم از تو زآنکه هر نفسم

اگر چه ملک نخواهد شریک، نتوانم

که روز و شب غم تو من خورم به تنهایی

درآمدن ز در دوست سیف فرغانی