سنگ خور ار میوه ای بود زهرت را

رو قدم همت از دوکون برون نه

بیخ برآور ازین و آن شجرت را

ورنه چو شاخ درخت از کف هر کس

زنده شود مرده از مساس تو گر تو

ذبح به تیغ فنا کنی بقرت را

قصر ملوک است جسم تو و معانی ست