زنان مصر بریدند زارزار انگشت

ایا ز قهر تو در پنچه غمت شمشیر!

ایا ز جور تو بر دست روزگار انگشت!

چو یوسفی تو که از دست تو عزیزان چون

ز درد و حسرت عمری که بی تو رفت از دست

گزم به ناب ندامت هزار بار انگشت

به وقت تنگی هجرت چو پای دلها را