گزم به ناب ندامت هزار بار انگشت

چو یوسفی تو که از دست تو عزیزان چون

زنان مصر بریدند زارزار انگشت

ز درد و حسرت عمری که بی تو رفت از دست

به وقت تنگی هجرت چو پای دلها را

همی درآید در سنگ اضطرار انگشت،

کنند دست دعا سوی آفتاب رخت