نیست شو از خویشتن که عرصه هستی

کوکب جانت به اتصال حقیقت

تا چو زنانش به رنگ و بوی بود میل

مرد کجا باشد از رجال حقیقت؟

می نکند هرگز احتمال حقیقت

شمسه حق الیقین چو چشمه خورشید

شعله زنان است در ظلال حقیقت