چون بیضه ای نهی مکن آواز چون دجاج

تو داد بندگی خداوند خود بده

و آنگاه از ملوک جهان می ستان خراج

گر طاعتی کنی مکنش فاش نزد خلق

محبوب حق شدن به نماز و به روزه نیست

این آرزوت اگرچه کند در دل اختلاج

چون هر چه غیر اوست به دل ترک آن کنی